Universal en Sony slepen Suno opnieuw voor de rechter

Universal Music en Sony Music hebben Suno voor de tweede keer aangeklaagd. De labels dienden vrijdag 18 september een nieuwe klacht in bij de federale rechtbank in Boston, dit keer over 60.202 opnames. Music Business Worldwide meldt dat de zaak draait om de v6-modellen die Suno op 9 september presenteerde.

Waarom v6 volgens de labels besmet is

De kern van het verwijt: Suno zou zijn nieuwe generatie hebben gebouwd op wat eerdere, volgens de labels illegaal getrainde modellen hebben voortgebracht. In de klacht staat het zo: het trainen van een ‘nieuw’ model op de output van een inbreukmakend model haalt de inbreuk er niet uit, het witwast die. Variety citeert de labels die v6 omschrijven als de vrucht van dezelfde vergiftigde boom. De advocaten wijzen op gebruikersinteractiedata en knowledge distillation uit de versies v4 en v5, en herhalen de eerdere beschuldiging dat Suno audio van YouTube haalde met stream-rippers.

Suno houdt vast aan fair use

Suno-productchef Jack Brody stelt dat v6 volledig from scratch is getraind, op materiaal waar niets van Universal of Sony in zit. Het bedrijf verdedigt zich al sinds de eerste zaak uit juni 2024 met een beroep op fair use. Die verdediging staat nu op het punt getoetst te worden, want rechter F. Dennis Saylor IV weigerde op 18 augustus om 61.026 extra opnames aan de lopende zaak toe te voegen. Zijn argument was dat de uitbreiding de zaak zou vertragen, terwijl hij juist een uitspraak over fair use wil. Hij liet de labels wel de ruimte om apart te procederen. Dat is precies wat nu gebeurt.

Licentiedeals werken tegen Suno

Het ongemakkelijke voor Suno is dat de eigen zakelijke koers als bewijs wordt gebruikt. Warner tekende in november 2025, BMG op 12 augustus en Believe op 8 september een licentieovereenkomst met het bedrijf. Die deals maakten v6 mede mogelijk. Universal en Sony gebruiken ze nu om te laten zien dat er een werkende licentiemarkt bestaat, en dat verzwakt een fair use-verweer doorgaans aanzienlijk. Hetzelfde patroon zag je bij de licentiedeal tussen Universal en ElevenLabs, waarmee de branche een prijskaartje aan trainingsdata hing.

Wat er op het spel staat

Amerikaans auteursrecht kent bij opzettelijke inbreuk maximaal 150.000 dollar schadevergoeding per werk. Over 60.202 opnames komt dat theoretisch uit op ruim 9 miljard dollar, plus zo’n 150 miljoen voor het omzeilen van technische beschermingsmaatregelen. Zulke maxima worden in de praktijk zelden toegekend, maar ze bepalen wel de onderhandelingspositie. Suno ging eerder dit jaar in Duitsland al onderuit in de zaak die GEMA aanspande.

Wat betekent dit

Voor AI-bedrijven die op muziek trainen wordt de vraag concreter dan ooit: kun je een besmet model schoonwassen door er een nieuwe versie op te bouwen? Als de rechtbank in Boston daar nee op zegt, raakt dat niet alleen Suno. Distillatie en training op eigen modeluitvoer zijn gangbare technieken in de hele sector, ook buiten muziek. Labels zetten intussen twee sporen tegelijk in: procederen tegen partijen die niet betalen en licenties sluiten met wie dat wel doet, zoals bij de stap tegen DistroKid. Voor makers en platforms betekent dat vooral onzekerheid over welke modellen over een jaar nog gewoon beschikbaar zijn.