AI-notulist tl;dv lekte 181.874 vergaderingen

Een beveiligingsonderzoeker kon maandenlang de vergaderingen van tienduizenden bedrijven en overheden inzien via tl;dv, een populaire AI-notulist die meeschrijft in Zoom, Teams en Google Meet. Het gaat om 181.874 vergaderrecords van 84.312 gebruikers, verspreid over 35.003 e-maildomeinen. De onderzoeker die zich BobDaHacker noemt beschreef de vondst op zijn eigen blog; Dark Reading publiceerde het verhaal op 4 augustus.

Een vergeten grens in de database

De fout zit niet in het AI-model, maar in de basisinrichting van de opslag. tl;dv bewaart de gegevens van vergaderingen in Google Cloud Firestore, en in de collectie ‘meetings’ ontbrak een scheiding tussen klanten. Wie een gewoon tl;dv-account aanmaakte en inlogde, kon de hele collectie opvragen: e-mailadressen van organisatoren, deelnemers, opnamestatus en de conference-ID’s van gesprekken.

Die laatste categorie maakt het ernstig. Met een actieve conference-ID kun je een lopend gesprek binnenwandelen. Volgens de onderzoeker stonden er op elk moment ongeveer duizend lopende opnames in de database. Hij sloot zelf aan bij twee gesprekken, waaronder een sessie van het Maleisische ministerie van Onderwijs met 157 deelnemers, waar de opnamebot van tl;dv al aanwezig was.

Zes maanden stilte

De tijdlijn is pijnlijker dan het lek zelf. BobDaHacker mailde de CTO van tl;dv op 28 januari 2026 en bleef tot begin maart aandringen. In juli, ruim een half jaar later, was er nog steeds niets gerepareerd en had niemand van het bedrijf inhoudelijk gereageerd. De beveiligingspagina van tl;dv belooft antwoord binnen 24 uur. Dark Reading kreeg voor publicatie geen reactie van het bedrijf.

Onder de getroffen domeinen zitten overheidsadressen uit 23 landen, waaronder Brazilië, Oekraïne, Maleisië en de Filipijnen, plus universiteiten als UC Berkeley en de Universiteit van Tokio en bedrijven als HubSpot, Confluent en Mitsui-Soko. Netizen telde daarnaast 715 e-mailadressen van genodigden in openbaar gedeelde vergaderingen en 43 gelekte medewerkersrecords via een tweede API-fout.

AI-notulisten glippen langs de inkoop

Notuleerbots verspreiden zich meestal zonder tussenkomst van IT. Een medewerker koppelt zijn agenda, de bot verschijnt in de vergadering en vanaf dat moment loopt een transcript van elk gesprek via een externe partij. Precies daar zit het risico: de kwaliteit van de transcriptie zegt niets over de kwaliteit van de opslag eromheen. Dezelfde spanning zagen we bij het zero-click-lek in Zoom en bij de discussie over meldplicht voor incidenten met AI-agents.

De markt voor spraakmodellen groeit hard, van Grok STT 1.0 tot de transcriptiediensten die in Microsoft Copilot zijn ingebouwd. Wie zo’n dienst kiest, koopt geen model maar een dataverwerker.

Wat betekent dit

Voor Nederlandse organisaties is dit een reden om de lijst met vergadertools langs te lopen. Vraag per leverancier wie er bij de transcripten kan, hoe lang opnames bewaard blijven en of er een aantoonbaar responsproces is voor meldingen van buiten. Onder de AVG is een transcript met deelnemersnamen gewoon een persoonsgegeven, en een vergaderopname van een bestuursvergadering of een sollicitatiegesprek is dat in verzwaarde vorm. Zet notuleerbots uit in gesprekken die vertrouwelijk moeten blijven, en spreek af wie in een team een nieuwe AI-tool mag aanzetten. Dat kost een middag beleid en scheelt een lek dat zes maanden open kan blijven staan.