arXiv beperkt onderzoekers tot twee papers per maand

Preprintserver arXiv laat onderzoekers sinds 1 oktober nog maar twee papers per kalendermaand indienen. De beheerders grijpen in omdat het aantal inzendingen in twee jaar tijd is verdubbeld, voor een deel door auteurs die generatieve AI inzetten om in hoog tempo tekst te produceren.

Twee per maand, drie tegelijk open

De regel staat in een beleidsupdate op het blog van arXiv, gepubliceerd op 1 oktober. Een indiener mag voortaan maximaal twee nieuwe inzendingen per kalendermaand doen en maximaal drie lopende inzendingen tegelijk hebben openstaan. De limiet geldt voor alle vakgebieden en categorieen, van natuurkunde tot informatica.

Co-auteurs worden niet geraakt door de limiet van degene die het stuk indient. Papers die nog op de wachtrij staan uit een eerdere maand tellen niet mee voor de nieuwe maand, en een paper dat je intrekt voordat het is aangekondigd telt evenmin. Een afgewezen paper telt wel mee. Wie twee stukken instuurt die allebei sneuvelen, moet dus wachten tot de volgende maand.

Negenduizend supporttickets in een maand

De cijfers die arXiv noemt zijn concreet. In september 2026 kwamen er 40.363 inzendingen binnen, een record. Twee jaar eerder, in september 2024, waren dat er volgens Techmeme nog 20.569. Die piek leverde bijna 9.000 supporttickets op voor de staf en de vrijwillige moderatoren, met wekenlange vertraging voor papers die wel deugen.

Hoogleraar Thomas Dietterich wees er op X op dat de limiet een direct gevolg is van de exponentiele groei in inzendingen. Science schreef over de maatregel onder de kop dat arXiv de AI-slop aanpakt.

Dunne papers en salami-inzendingen

Moderatoren zien volgens arXiv twee patronen terug. Het eerste zijn dunne papers met een smalle reikwijdte. Het tweede noemt de organisatie salami-inzendingen: een enkel onderzoek dat in plakjes wordt gesneden en als een reeks kleinere papers wordt ingestuurd. Bij allebei helpt AI om snel genoeg tekst te genereren om de server te overspoelen.

arXiv verbiedt het gebruik van AI als hulpmiddel niet, mits auteurs het melden. De eis blijft dat een inzending origineel, nieuw en zelfstandig onderzoek bevat dat aan wetenschappelijke maatstaven voldoet. Dat onderscheid is lastiger te maken nu watermerken in AI-teksten in de praktijk weinig houvast bieden en platforms vaker de verkeerde maker aanwijzen.

Wat betekent dit

Voor actieve onderzoeksgroepen verandert de werkwijze. Wie vier papers per maand uitbracht, moet nu kiezen welke twee voorrang krijgen of het indienen verdelen over co-auteurs. Dat is een rem op kwantiteit, en precies wat arXiv beoogt.

De bredere vraag is wie de kwaliteit bewaakt nu AI het schrijven goedkoop maakt en de controle niet. arXiv kent geen peer review, alleen moderatie door vrijwilligers, en die capaciteit groeit niet mee. Eerdere discussies over AI-claims in de wiskunde en over rekenwerk van Claude in de natuurkunde lieten al zien hoe snel een resultaat rondgaat voordat iemand het heeft nagerekend. Een telmachine aan de voordeur lost dat niet op, maar het koopt de moderatoren tijd. Dat AI ook het antwoord ‘ik weet het niet’ verdringt, maakt die tijd waardevoller dan ooit.