Gekaapte versie van Microsofts Agent Framework stal cloudsleutels
Wie dinsdagavond het Python-pakket agent-framework van Microsoft installeerde of bijwerkte, kan een credential stealer binnengehaald hebben. Op 17 november verschenen er twee versies op PyPI, 1.26.1 en 1.26.2, die ongemerkt sleutels voor Azure, GitHub en andere diensten naar een externe server stuurden. Beveiligingsbedrijf Wiz meldt dit en analyseerde de aanval als een van de eersten.
Een uur online, toch gevaarlijk
Uit de tijdlijn van Wiz blijkt dat de laatste schone versie, 1.26.0, op 12 november werd gepubliceerd. Op 17 november volgde om 20.35 uur (UTC) versie 1.26.1 en ruim een half uur later 1.26.2. Rond 21.30 uur waren beide van PyPI verdwenen. Dat lijkt kort, maar het pakket is populair: SafeDep telt ongeveer 192.000 downloads per maand. Hoeveel mensen de besmette versies daadwerkelijk binnenhaalden, is volgens SafeDep nog niet bekend.
Hoe de aanvaller aan publicatierechten kwam, blijft ook onduidelijk. In de GitHub-repository van Microsoft staat geen tag of release voor 1.26.1 en de schadelijke code zit niet in de hoofdtak. Wiz vermoedt daarom dat de versies buiten het normale releaseproces om direct naar PyPI zijn geüpload. SafeDep merkt op dat Microsoft en PyPI het uploadlog nog niet hebben vrijgegeven.

Code die bij elke start van Python meedraait
De truc zit in een .pth-bestand in de map site-packages. Zo’n bestand voert Python bij elke start uit, ook als je het pakket zelf nooit importeert. Elke Python-opdracht op een besmette machine of build-server draaide de steler dus mee. Versie 1.26.2 verborg de code onder een andere bestandsnaam en zette het oorspronkelijke initialisatiebestand terug. Wie alleen naar de bestanden van 1.26.1 zoekt, mist de tweede variant.
De buit was breed. Wiz zag dat de code omgevingsvariabelen met woorden als TOKEN, SECRET, KEY, AZURE, AWS, GITHUB en OPENAI uitlas, net als configuratiebestanden van de Azure CLI, npm, pip, Docker, git en Hugging Face. Op Azure-machines vroeg de code ook tokens op van managed identities voor onder meer Key Vault, Storage en Azure DevOps. Versie 1.26.2 pakte daarnaast OIDC-tokens uit GitHub Actions. Alles ging in één verzoek naar een gratis account bij webhook.site. Dat gratis account accepteert maximaal honderd verzoeken; Wiz schat dat er hooguit vijftig zijn binnengekomen.
Wat ontwikkelaars nu moeten doen
Zowel Wiz als Socket adviseren lockfiles, CI-logs en container-images te doorzoeken op 1.26.1 en 1.26.2 en terug te gaan naar 1.26.0. Is een besmette versie ergens geïnstalleerd, ververs dan alle geheimen op die machine: Azure-sessies, tokens voor npm, PyPI en Docker, git-gegevens en de koppelingen in Azure DevOps. Gestolen Azure-tokens kunnen tot 24 uur geldig blijven, schrijft Wiz.
Het patroon is bekend. Eerder dit jaar stal een besmette LiteLLM-versie twee uur lang AI-sleutels, en een eerdere LiteLLM-hack raakte 2.500 bedrijven. Bij Cursor bleek een gestolen Fireworks-sleutel achter een besmette extensie te zitten en bij Railway kostten gestolen AI-sleutels 740.000 dollar.
Wat betekent dit
Bibliotheken voor AI-agents draaien vaak op machines met veel rechten: build-servers, cloudomgevingen en ontwikkelaarsaccounts met toegang tot modellen en data. Dat maakt ze aantrekkelijke doelwitten voor aanvallers. Een officieel pakket van Microsoft beschermt daar niet tegen zolang de publicatiesleutels lekken. Pin versies dus vast, controleer nieuwe releases voordat ze in productie gaan en geef build-servers niet meer rechten dan nodig. Wie agent-framework gebruikt, doet er goed aan vandaag nog te checken welke versie er draait.
