DeepMind-baas Hassabis: AI-agents zijn een “oefenronde” voor AGI — en dat versnelt de discussie over toezicht

Google DeepMind-CEO Demis Hassabis zet de toon in het AGI-debat scherper dan we de afgelopen maanden gewend waren. In een gesprek met Axios noemde hij AI-agents een “practice run” voor artificial general intelligence (AGI) en suggereerde hij dat we nog maar een paar jaar hebben om ons voor te bereiden. Dat is niet alleen filosofie: het raakt direct aan governance, security en de vraag wie straks de regels bepaalt.

Waarom ‘agents’ zo’n belangrijke tussenstap zijn

Met “agents” bedoelen AI-systemen die niet alleen antwoorden geven, maar ook taken uitvoeren: plannen, klikken, tools gebruiken en workflows afmaken. Hassabis’ punt bij Axios is dat dit de snelste route is om te testen wat er gebeurt als modellen meer autonomie krijgen—en waar het mis kan gaan zodra systemen langer “aan” staan en meer bevoegdheden krijgen.

Die ontwikkeling sluit aan op wat we eerder zagen rond Google’s agentic push. Tijdens Google I/O beschreef WIRED hoe agent-demos steeds praktischer worden (denk aan ingebouwde agents in software en workflows die direct acties uitvoeren). Het is precies dit type productisering waardoor “agentic AI” van demo naar dagelijkse werkelijkheid schuift.

De tijdlijn verschuift: van ‘ooit’ naar ‘binnen een paar jaar’

Hassabis sprak tegen Axios over een versnelling in vertrouwen dat de sector de juiste technische route te pakken heeft, met AGI mogelijk eerder dan de vaak genoemde 2030-horizon. Of die timing uitkomt, is onzeker—maar de impact van de claim is duidelijk: als beleidsmakers en organisaties wachten tot “AGI er is”, zijn de standaarden voor testen, auditing en aansprakelijkheid waarschijnlijk al te laat.

Voor bedrijven betekent dit: niet alleen experimenteren met agents, maar ze ook behandelen als een nieuw soort medewerker met risico’s. Denk aan rechtenbeheer, logging, approvals, en duidelijke grenzen aan wat een agent wel en niet mag.

Wat dit vraagt van governance en security

Agenten raken meteen aan bekende pijnpunten: prompt-injectie, datalekken, ketenrisico’s via tools/plug-ins en ongewenste acties in productie. Daarom is het slim om het gesprek over “AGI” concreet te maken op agent-niveau: welke controles werken nu al?

• Lees ook: waarom vocabulaire, governance en security bij agents samenkomen.
• En: een praktische blauwdruk voor veilige (coding) agents met sandboxing en audit logs.

Wat betekent dit voor de EU-discussie (AI Act) en ‘testplicht’?

Hoe dichter agents richting autonomie schuiven, hoe vaker de roep klinkt om vooraf testen van krachtige modellen en agent-systemen (denk: red-teaming, capability-evaluaties, incidentrapportage). In Europa loopt de discussie over praktische invulling van transparantie en compliance door—zie onze uitleg over de AI Act “omnibus” en wat dat kan betekenen voor bedrijven.

Ook in de VS zien we beweging richting pre-release testen; vergelijk dat met onze eerdere analyse over frontier model testing en CAISI. Het Hassabis-frame (“agents als oefenronde”) geeft beleidsmakers een tastbaar anker: regel niet alleen het eindstation AGI, maar juist de tussenstappen die al in productie staan.

Conclusie: AGI blijft onzeker, maar agents maken de voorbereiding meetbaar

Je hoeft Hassabis’ jaartallen niet letterlijk te geloven om de kern serieus te nemen. Agents zijn een praktische stress-test voor de komende AI-fase: meer autonomie, meer koppelingen met bedrijfsprocessen en dus meer noodzaak voor governance. Wie nu al agent-rollen afbakent, testregimes inricht en security-by-default toepast, is beter voorbereid—ongeacht of AGI in 2029, 2030 of later komt.