Suno gaat AI-nummers watermerken en downloads beperken
Suno, de bekendste generator voor AI-muziek, gaat onhoorbare watermerken meesturen met elk nummer en het aantal downloads beperken. CEO Mikey Shulman zette de plannen deze week uiteen in een blogpost, samen met vier principes waar het bedrijf zich aan wil houden. De aanleiding is weinig subtiel: rechtszaken van platenmaatschappijen, een verloren zaak in Duitsland en streamingfraude die in de miljoenen loopt.
Een watermerk in elk nummer
Suno voegt een onhoorbare signatuur toe aan elke track, plus fingerprinting waarmee muziekplatforms kunnen zien dat een nummer bij Suno vandaan komt. Shulman noemt de watermerken duurzaam en bestand tegen manipulatie, meldt The Next Web, maar het bedrijf laat in het midden of het een eigen systeem bouwt of iets licentieert. Google’s SynthID ligt voor de hand. Een datum ontbreekt, het blijft bij “de komende weken”.
Over het label zelf hield Shulman tegenover Engadget een slag om de arm: het zou volgens hem aan artiesten en platforms moeten zijn of ze naar buiten brengen dat iets met AI is gemaakt. Voor het scannen van uploads werkt Suno samen met Audible Magic en Musixmatch, die audio en songteksten controleren op materiaal waar rechten op rusten.
Downloadlimiet tegen streamingfraude
De tweede maatregel raakt de zwaargebruikers. Suno gaat afknijpen hoeveel nummers iemand kan downloaden, zodat het lastiger wordt om honderden of duizenden tracks in één keer richting Spotify en andere diensten te schuiven. Dat patroon is bekend. Een man uit North Carolina bekende schuld nadat hij honderdduizenden AI-nummers had geüpload en er met bots miljarden nepstreams op afstuurde, goed voor ruim 8 miljoen dollar aan royalty’s.
Wat de limiet wordt, bij welke abonnementen hij geldt en wanneer hij ingaat, staat nergens. Suno zegt alleen dat de meeste gebruikers er niets van zullen merken. Platenmaatschappijen dringen ondertussen aan op een hardere lijn: AI-tracks weren uit de hitlijsten.
Juridische druk als motor
De timing valt samen met de rechtszaken. Een Duitse rechter oordeelde dat Suno bij het trainen beschermd materiaal heeft gereproduceerd, de uitkomst van de zaak die GEMA in München aanspande. Warner Music Group sloot in november een licentiedeal met Suno, Universal en Sony procederen door. Volgens The Decoder claimt Suno zelf dat het artiestennamen bewust weglaat uit de trainingsmetadata en nooit prompts heeft toegestaan die op specifieke artiesten of nummers mikken.
Daar komt Europese regelgeving bovenop. Sinds 2 augustus geldt de transparantieplicht uit de EU AI Act, die machineleesbare markering van AI-materiaal voorschrijft. Een watermerk is daarmee geen vrijwillig gebaar meer.
Wat betekent dit
Voor makers die met Suno werken verandert er weinig, behalve dat hun output herkenbaar wordt. Voor de platforms is dat winst. Spotify, Deezer en YouTube krijgen een handvat om AI-uploads te tellen en te filteren, terwijl ze nu leunen op detectie achteraf, het terrein waar bedrijven als Pangram geld ophalen. Sociale platforms worstelen met dezelfde vraag, zie de meldknop die LinkedIn voor AI-slop bouwde.
Wie generatieve modellen in Europa op de markt brengt, ontkomt straks niet aan herkomstlabels. De discussie verschuift van of naar hoe streng. Zolang Suno geen aantallen en geen ingangsdatum noemt, blijft het bij een intentieverklaring, en dat is precies wat de labels in hun rechtszaken zullen aanvoeren.
